Basınımızda Okulumuz

BİR VELİ BİR DE BEN!..

Günü bitirmiştim. Tam noktayı koymak üzereyken sevdiğim kadim dostum yani anlayacağınız can ciğer arkadaşım ansızın tepemde bitiverdi. Ne yapıyorsun Deliçakar diye hiddetli bir şekilde bakıverdi yüzüme.

Kardeşim, noktayı yeni koydum. Masamı toparlayıp eve doğru gideceğim İnşallah dedim. Yok öyle yağma bana şimdi bir saat ayıracaksın ben seni eve bırakacağım dedi. İçimi garip bir merak sardı, hayırdır dedim. Hayır hayır kalk gidiyoruz diyerek girdi koluma.

Adrese gidinceye kadar yolda hiç konuşmadık. Gittiğimiz yer neresi biliyor musunuz? Akşamın darında gittiğimiz yer Ordu Anadolu Lisesi (OAL), arkadaşıma aynen şu cümleyi kullandım; “La oğlum akşamın darında burada ne işimiz var” dedim.

Bak sana ömründe görmediğin bir şeye tanıklık yapman için getirdim seni buraya. Girdik içeri bir iki kat derken sınıflarda veli toplantılarına şahit oldum. Hemen hemen bütün sınıflarda veli katılım oranları yüzde yüz. Ful çekmiş, gözlerime ve gördüklerime inanamadım.

Sonra döndüm arkadaşıma, kardeşim senin çocuğun bu okulda okuyor ve bugün anladığım kadarıyla tüm sınıflarda veli toplantıları var, peki sen neden yoksun? Sorduğumda eliyle bana eşini gösterdi ve bana biz bütün aile bireyleri olarak her zaman huzurun ve başarının adresinde kızımız diplomasını alıncaya kadar yer almaya devam edeceğiz dedi.

İşte buna şahit olman için seni kolundan tutarak buraya getirdim diyerek bugüne kadar hiç tanık olmadığım manzaralara şahit olmamı sağladı kadim dostum. Bunca yaşıma rağmen ben kendim dahil hiçbir zaman tanık olamadığımız bir tablo var idi karşımda.

Öğrenci memnuniyeti, veli memnuniyeti, öğretmen ve idareciler memnuniyeti üst düzeyde, hat safhada, Rabbim nazarlardan korusun demekle kendimi alamadım. Toplantılar esnasında bir şeye daha tanık oldum ki, sormayın gitsin.

Haberin devamını okumak için buraya tıklayınız.